Gelovig beleven
FEBRUARI - De grote schoonmaak van de ziel
Februari is het stiefkind van de kalender. Een overgangsmaand, grijs en onbestemd.
De glans en de gezelligheid van de feestdagen, de goede voornemens van januari
lijken niet opgewassen tegen de weerbarstigheid van het dagelijks bestaan.
En de lente? Die laat nog even op zich wachten. De natuur houdt haar adem in.
En toch is juist deze ‘saaie’, ontnuchterende en kleurloze maand bij uitstek geschikt
voor wat de oude monniken ‘vacare’ noemden: loslaten en leeg worden.
In een tijd die bol staat van de prikkels en prestatiedruk biedt februari ons een onverwacht geschenk:
de kans om te verstillen.
Het is de maand van de grote schoonmaak.
Niet alleen van onze huizen of lijven, maar bovenal van onze ziel.
LICHTMIS - Een zachte dageraad tussen donker en hoop
Op 2 februari, precies veertig dagen na Kerstmis, viert de Kerk Lichtmis.
Een bijzonder feest dat als een zachte dageraad winterse donkerte en somberheid verdrijft.
Voor velen roept deze dag spontaan de geur van gebakken pannenkoeken op,
maar achter dit gezellige gebruik schuilt een rijke gelaagdheid van betekenissen.
DEVOTIE KINDJE JEZUS VAN PRAAG 2026 - Zegening van ouders en kinderen
Op zondag 18 januari is er om 15.00 u. in de Sint-Maartenskathedraal
de jaarlijkse gebedsdienst met het Kindje Jezus van Praag met ouder- en kinderzegening.
Alle kinderen en hun ouders zijn welkom, in het bijzonder de gezinnendie het voorbije jaar een kindje lieten dopen in de Pastorale Eenheid
en als voorbereiding op de eerste communie.
Lees hier het artikel :
DEVOTIE KINDJE JEZUS VAN PRAAG 2025 - Zegening van ouders en kinderen
LICHT ZOEKEN IN HET DUISTER - Kerstmis als hoopvolle tegenstem
Hoe kunnen wij in godsnaam – of is het in Gods naam? –
Kerstmis vieren in de duistere tijden die wij vandaag meemaken?
Terwijl we in jaaroverzichten de afschuwelijke beelden uit Soedan, Gaza, Oekraïne
en andere conflictgebieden opnieuw zien passeren,
en wereldleiders oorlogstaal gebruiken
waarvan we dachten dat die tot een barbaars verleden behoorde,
lijkt het bijna onmogelijk om het feest van vrede en licht te vieren.
KERSTMIS - Mens worden is afdalen
De avond voor Kerstmis branden alle kaarsen op de adventskrans, zijn onze huizen feestelijk opgetuigd.
Maar het ware licht schittert echter niet bovenaan in de fonkelende ster op de kerstboom,
ook niet in de glans van de versiering eromheen. Het ontvlamt in de luwte en de laagte.
Want zoals Manu Van Hecke, abt van de Sint-Sixtusabdij, het de vrijgestelden tijdens de adventsrecollectie voorhield,
stijgt niemand ooit op, die niet eerst is afgedaald.
Dat is de stille logica van God: de weg omhoog loopt langs beneden. Mensworden is afdalen.
