ADVENT / WELZIJNSZORG 2025 - Wie arm is, moet keuzes maken
Opnieuw vraagt Welzijnszorg aandacht voor de link tussen armoede en gezondheid.
Helaas blijft het noodzakelijk om hierop te blijven hameren.
De verhalen van mensen in armoede komen hard binnen.
De onmogelijke keuzes die zij dagelijks moeten maken, laten niemand onberoerd.
Het is een realiteit die ons raakt, soms heel dichtbij.
Toch weigeren we toe te geven aan moedeloosheid.
In dit Jubeljaar sluiten we ons aan bij de ‘Pelgrims van Hoop’ om Gods liefde tastbaar te maken.
Die hoop is echter niet vrijblijvend.
In tijden waarin het politieke klimaat verhardt en de rechten van de zwaksten onder druk staan,
is een duidelijke tegenstem broodnodig.
De roep om solidariteit klinkt harder dan ooit. Laat de Advent ons inspireren om waakzaam te blijven.
Laten we niet wegkijken, maar zelf een teken van hoop en een lichtpunt van solidariteit worden op weg naar Kerstmis.
Onmenselijke dilemma's
Want die hoop is nodig.
Stel je voor dat je moet kiezen tussen een nieuwe bril voor je dochter of een voor jezelf,
omdat je de borden op straat niet meer kunt lezen.
Kiezen tussen verse groenten of noodzakelijke medicijnen. Tussen de huur betalen of die dringende beugel voor je zoon.
Tussen een doktersbezoek voor je pijnlijke rug of de schoolreis waar je kind al weken naar uitkijkt.
Het zijn dilemma’s die voor mensen in armoede dagelijkse kost zijn. Niemand zou ooit voor deze keuzes moeten staan.
Toch is dit de realiteit in 2025.
Daarom schuift Welzijnszorg dit jaar een schrijnend én urgent probleem naar voren: gezondheidsongelijkheid.
Want armoede kruipt niet alleen in je portemonnee, het kruipt in je lichaam.
De vicieuze cirkel: Arm maakt ziek
Gezondheid is een kostbaar goed maar niet voor iedereen even toegankelijk.
Armoede tast de gezondheid fundamenteel aan.
De constante financiële stress vreet energie.
Mensen stellen zorg noodgedwongen uit omdat de remgeldteller te snel oploopt.
Ze wonen in huizen met vocht en tocht, of in een ongezonde leefomgeving.
Het gevolg is een vicieuze cirkel.
Mensen in armoede vinden geen arts die patiëntenstop-vrij is of kunnen medicatie niet betalen.
Een schrijnendvoorbeeld:
“Sommige pijnstillers worden niet terugbetaald.
Hierdoor vragen mensen aan hun arts liever antibiotica, ook al is dat medisch gezien niet de juiste keuze.
Met verkeerd gebruik en resistentie als gevolg.”
Wanneer iemand vervolgens zieker wordt, leidt dit tot extra kosten én inkomensverlies.
De cirkel is rond: armoede maakt ziek en ziekte maakt armer.
Gezondheid is geen toeval
Door deze cirkel ontstaat er ‘gezondheidsongelijkheid’: structurele verschillen in gezondheid en levensverwachting.
Dit is géén kwestie van ‘slechte individuele keuzes’, maar het gevolg van sociale en economische factoren.
De cijfers liegen er niet om.
Wie in een arme wijk woont of in armoede leeft:
- heeft 51% meer kans op diabetes;
- loopt 2,5 keer meer risico om langer dan een jaar uit te vallen door ziekte;
- stelt vaker preventieve zorg uit en is er 70% meer kans dat iemand drie jaar lang geen tandarts ziet.
Mensen in armoede worden vaker ziek én leven korter. Dat is een onrecht dat ons niet koud mag laten.
Geen zorg op twee snelheden
Ons gezondheidssysteem lijkt op papier goed, maar de realiteit is weerbarstig.
Wie ziek is, betaalt vaak dubbel: met geld én met tijd.
Enerzijds maken medische kosten het ziek-zijn bijna onbetaalbaar. Anderzijds zorgen wachtlijsten voor verloren tijd.
Hierdoor dreigen twee snelheden in de zorg: wie geld heeft, wordt sneller geholpen.
Dat is onaanvaardbaar. Ieder mens verdient toegang tot kwalitatieve zorg, zonder financiële drempels.
Daarnaast is er de administratieve doolhof. Veel mensen geraken de weg kwijt in het kluwen van regels.
Welzijnszorg pleit voor automatische toekenning van rechten en een menselijke benadering.
Zorgverleners moeten inzicht hebben in de impact van armoede.
Soms zit zorg in kleine dingen, zoals een huisdier dat troost biedt en de bloeddruk verlaagt,
ondanks de kosten die het met zich meebrengt.
Beter wonen is beter leven
Tot slot moeten we beseffen dat gezondheid begint buiten het ziekenhuis.
Wonen, onderwijs, inkomen – al deze domeinen hebben invloed.
Een vochtig huis isoleren is soms een betere remedie tegen astma dan een puffer.
Daarom moet gezondheid een doel zijn in álle beleidsdomeinen.
Alleen met structurele investeringen in betere levensomstandigheden
kunnen we gezondheidsongelijkheid écht aanpakken.
Zorg mee dat armoede niet ziek maakt
Het probleem is groot, maar we zijn niet machteloos. Als geloofsgemeenschap kunnen we een verschil maken.
1. Steun de armoedeprojecten
Welzijnszorg steunt meer dan 100 organisaties die armoede structureel aanpakken.
Het gaat om samenwerken en mensen een stem geven. Ontdek de projecten op www.welzijnszorg.be/projecten.
2. Organiseer een actie
Zet je in om geld in het laatje te brengen! Wees creatief en gebruik je talenten.
Soep op de Stoep:
Een klassieker. Organiseer een soepactie aan de kerk of op school.
Vraag een vrije bijdrage voor een beker verse soep. Het zorgt voor steun én verbinding in de buurt.
Solidariteitswafel:
Bak heerlijke wafels en vraag een vrije bijdrage. Een smakelijke traktatie is een win-win voor iedereen!
Op www.welzijnszorg.be/wat-kan
-je-doen vind je alle tips en recepten.
Wees gul tijdens de collecte
op de derde zondag van de advent
of doe een gift op de rekening van Welzijnszorg 'BE 21 0000 0000 0303'
Laten we in deze tijden de handen in elkaar slaan. Zodat niemand meer hoeft te kiezen tussen genezen of eten.
Zodat gezondheid weer een recht wordt voor iedereen en geen privilege.
Hits: 1021