JUBELJAAR 2025 - Pelgrims van hoop

Laatst bijgewerkt: zaterdag 14 februari 2026 Gepubliceerd: zondag 24 augustus 2025 Geschreven door Lode Caes

Het Jubeljaar 2025 heeft als leidraad 'Pelgrims van hoop'. 

“Hoop doet leven”, zegt het spreekwoord. In ieder geval op een leven dat het waard is om geleefd te worden! 

In elk mensenhart leeft die hoop, als een waakvlam die weigert te doven, 

als een diep verlangen naar wat goed is en telkens weer oplaait als de toekomst ontmoediging, 

twijfel en angst in zich draagt...

 

Hoop is een dynamische kracht die een brug slaat tussen God en mens.

Hoop begint bij verontwaardiging, die uitgroeit tot verlangen en die gevoed wordt door geloof en gebed

Ze vindt bronnen in de Schrift en krijgt gestalte in de weg van de leerling zoals verbeeld in de Emmaüsgangers. 

Hoop is geen passief wachten maar een pelgrimshouding: 

gaandeweg ontdekken dat God al meegaat in je leven.

 

 

Verontwaardiging als eerste genade

Hoop is geen vlucht uit de werkelijkheid, maar een antwoord op haar hardheid. 

Augustinus’ beeld van hoop als een moeder met haar twee dochters – Woede en Moed – blijkt verrassend actueel.

De woede is hier niet blind maar een vuur dat ontvlamt waar menselijkheid wordt vertrapt.

Deze combinatie van verontwaardiging en moed maakt hoop tot een geestelijk kompas,

een teken dat Gods Geest in ons woont en ons oproept tot trouw aan zijn droom voor de wereld.

Ze erkent elke gebrokenheid, maar weigert daarin te berusten.

Een heilige onrust die ons wakker schudt, een eerste vorm van liefde van radicale tederheid

en die vandaag brandt in activisten die onrecht aanvechten, of mantelzorgers, volhardend bij een ziekbed,

een vluchteling die blijft geloven in medemenselijkheid,

een kunstenaar die met verf of woorden protesteert tegen culturele vervlakking.

 

Verlangen schept toekomst

Na de verontwaardiging ontkiemt verlangen.

Het reikt verder dan het heden en opent verder de weg naar een toekomst die we nog niet kennen,

maar waaraan we ons toch al toevertrouwen. 

Leonard Cohens There is a crack in everything, that’s how the light gets in” 

herinnert ons dat er zelfs in de diepste duisternis een opening naar genade is.

Elk verlangen kent twijfel.

Twijfel wordt vaak gezien als hinderlijk, als een vijand maar blijkt hier een bondgenoot

die valse zekerheden opruimt zodat er integendeel vertrouwen kan groeien.

Ze leert ons te hopen zonder te grijpen of te bezitten zodat het verlangen zuiverder wordt

en zo ruimte maakt voor Gods onvoorspelbare antwoorden.

Dit verlangen is geen passief wachten, maar een ‘actief uitzien’ 

zoals een boer zaait in het besef dat regen en zon niet van hem afhangen.

Het laat toe op adem te komen, orde te scheppen en een nieuw begin te maken.

 

Hoop wortelt in gebed

 

Goede God,

Hou in ieder van ons

de vlam van de hoop brandend.

Geef dat wij elkaar

perspectief durven aanreiken,

dat we mensen willen zijn

die boven de stemmen

van wanhoop en miserie

durven fluisteren:

"En toch... en toch!"

Immers, dat is Pasen:

geloven dat het Leven

de dood zal overwinnen,

dat het licht van de hoop

doorbreekt in de donkerste hoek.

 

Moge het ons gegeven zijn

om dit met Uw hulp

nooit te vergeten.

 

(Herman van Rompuy)

 

“Kunnen wij zelf zorg dragen voor hoop?” Ja en neen. Hoop is een gave en tegelijk is ze een opgave.

Jezus’ veelvuldig terugtrekken in de nacht (Marcus 1:35) toont een paradox:

wie hoop wil uitdragen, moet eerst leren in gebed ontvangen.

Bidden is uit de benauwde kring van eigen berekeningen stappen.

Soms is het een zucht - denk aan het “En toch…” uit het gebed van Herman Van Rompuy, 

twee woorden die wanhoop omkeren in verwachting, soms een psalmregel die blijft haken,...

het is afstemmen op een Liefde die trouw is wanneer wij wankelen.

Hier smelten onze schreeuw en Gods zwijgen, onze plannen en zijn timing samen.

Hoop voedt zich niet aan actie en drukte, maar aan overgave.

In de stilte van Matteüs’ ‘binnenkamer’ (6:6) leren wij hoop niet te maken, maar te ontvangen.

 

De Schrift als een bron van hoop

De Bijbel is geen verzameling succesverhalen, maar getuigenissen van gevallen pelgrims.

Jeremia’s belofte (29:11) klinkt in ballingschap. Jesaja’s gezalfde (61:1)

spreekt tot gebrokenen voordat er bevrijding komt.

Jezus bevestigt dat het geen droombeeld is: blinden zien, gebroken harten helen.

Deze teksten zijn geen vlucht, maar een oefening in werkelijkheidszin:

zij leren ons zien zoals God ziet – niet wat is, maar wat kan zijn.

Elke psalm, elk evangelieverhaal, is een venster dat plots opengaat in een benauwde kamer.

Er is altijd meer mogelijk dan de geslotenheid van vandaag.

Wie bidt met de Schrift, leent even Gods blik: niet naïef, wel verruimd.

 

Emmaüsde Levende herkennen in het alledaagse

Het verhaal van de Emmaüsgangers (Lucas 24) is een meesterlijke les in hoop.

Eerst spreekt het ego: de leerlingen herkauwen hun teleurstelling en zien enkel doodlopende wegen (vs. 14-24).

Dan opent Jezus de Schriften - niet om feiten bij te brengen, maar om hun blik te verruimen. (vs. 25-27).

Pas in een alledaags gebaar bij het breken van het brood (vs. 30-31) vallen de schellen van hun ogen.

Herkenning gebeurt zelden in spectaculaire teken maar in het gewone dat ineens doorzichtig wordt.

Hoop is dan precies tot inzicht komen dat de Levende niet pas op ons wacht aan het eind van de route,

maar ons ritme allang deelt.

Net als de Emmaüsgangers keren wij niet terug naar het oude Jeruzalem,

maar naar een wereld die tegelijk gebroken en geliefd is.

Onze hoop is geen naïef optimisme, maar een Pasen in het klein: 

elke daad van liefde, elk gebed, elk recht dat we herstellen is een steen dat van het graf weggewenteld wordt.

Pelgrim zijn betekent ondanks alles verder gaan, wetend dat het de Weg zelf is die ons draagt.

“Moge de God van de hoop u vervullen met alle vreugde en vrede”  (Romeinen 15:13)

- niet ondanks de wereld, maar middenin haar wonden.

Dat is de paradoxale belofte voor elke pelgrim: hoe dieper we de realiteit binnenstappen,

hoe helderder het licht van Pasen schijnt.

 

AdemTocht

Dit artikel is een bezinning op het thema

waarmee onze vijf spiritualiteitsgroepen voor senioren in de Pastorale Eenheid

het nieuwe werkjaar aanvatten.

Zin om een bijeenkomst bij te wonen of aan te sluiten?

Neem voor meer info contact op met diaken Lode Caes -

0478 325 255 -

Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken..

Van harte welkom!

Hits: 2014